نوای جنوب:در سال‌های اخیر، یکی از مهم‌ترین شاخص‌های ارزیابی مدیران صنایع بزرگ، میزان توجه آنان به سرمایه انسانی، به‌ویژه نیروهای بومی و جوانان متخصص بوده است. بسیاری از کارشناسان حوزه مدیریت صنعتی معتقدند که توسعه پایدار زمانی محقق می‌شود که مدیران علاوه بر دستیابی به اهداف اقتصادی، به توانمندسازی نیروی انسانی نیز توجه ویژه داشته باشند. در این میان، نام دکتر امیر اکبری به‌عنوان یکی از مدیرانی که رویکردی جدی نسبت به اعتماد به نیروهای بومی و جوان در پتروشیمی جم داشته، بارها در محافل تخصصی و رسانه‌ای مطرح شده است.

بر اساس گزارش‌ها و دیدگاه‌های منتشرشده، یکی از ویژگی‌های شاخص مدیریت دکتر امیر اکبری، اعتقاد راسخ به استفاده از ظرفیت‌های داخلی و اعتماد به نیروهای مستعد بومی بوده است. این نگاه نه‌تنها موجب افزایش انگیزه کارکنان شده، بلکه زمینه رشد، شکوفایی و ارتقای نیروهای جوان را نیز فراهم کرده است. بسیاری بر این باورند که هرگاه یک مدیر به سرمایه انسانی اعتماد کند، سازمان نیز با سرعت بیشتری در مسیر پیشرفت قرار می‌گیرد.

اعتماد به نیروهای بومی، صرفاً یک تصمیم مدیریتی نیست؛ بلکه یک سرمایه‌گذاری بلندمدت برای آینده سازمان و منطقه محسوب می‌شود. نیروهای بومی با شناخت دقیق از فرهنگ، ظرفیت‌ها و نیازهای منطقه، می‌توانند نقش مؤثرتری در تحقق اهداف کلان سازمان ایفا کنند. از همین رو، رویکرد دکتر امیر اکبری در توجه به این ظرفیت ارزشمند، از نگاه بسیاری از صاحب‌نظران، اقدامی هوشمندانه و آینده‌نگرانه تلقی می‌شود.

یکی دیگر از ابعاد قابل توجه در مدیریت ایشان، باور به توانمندی نسل جوان است. در شرایطی که بسیاری از سازمان‌ها همچنان با نگاه محافظه‌کارانه به جوانان می‌نگرند، دکتر اکبری تلاش کرده است فرصت حضور، یادگیری و نقش‌آفرینی را برای نیروهای جوان و متخصص فراهم کند. چنین نگاهی موجب می‌شود جوانان علاوه بر کسب تجربه، احساس تعلق بیشتری نسبت به سازمان داشته باشند و با انگیزه مضاعف در مسیر پیشرفت حرکت کنند.

کارشناسان مدیریت منابع انسانی همواره تأکید می‌کنند که موفق‌ترین سازمان‌ها، آن‌هایی هستند که شایسته‌سالاری را بر هر معیار دیگری مقدم می‌دانند. بر اساس دیدگاه‌های مطرح‌شده درباره مدیریت دکتر امیر اکبری، حمایت از نیروهای بومی و جوان نیز در همین چارچوب معنا پیدا می‌کند؛ یعنی ایجاد فرصت برای افرادی که توانایی، تخصص و انگیزه لازم را برای پیشبرد اهداف سازمان دارند.

از سوی دیگر، اعتماد به نسل جوان، آثار مثبتی فراتر از محیط سازمان به همراه دارد. افزایش امید اجتماعی، جلوگیری از مهاجرت نیروهای متخصص، ایجاد انگیزه برای تحصیل و کسب مهارت و تقویت سرمایه اجتماعی از جمله پیامدهای چنین رویکردی است. به همین دلیل، بسیاری از تحلیلگران معتقدند مدیرانی که به جوانان اعتماد می‌کنند، در واقع آینده صنعت کشور را می‌سازند.

پتروشیمی جم به‌عنوان یکی از شرکت‌های مهم صنعت پتروشیمی ایران، برای حفظ جایگاه خود نیازمند بهره‌گیری از دانش روز، نوآوری و سرمایه انسانی توانمند است. در چنین شرایطی، حمایت از نیروهای متخصص بومی می‌تواند مزیت رقابتی ارزشمندی برای سازمان ایجاد کند. بر اساس دیدگاه‌های منتشرشده، دکتر امیر اکبری با درک این ضرورت، تلاش کرده است مسیر رشد نیروهای توانمند را هموار سازد و از ظرفیت‌های موجود در منطقه بیشترین بهره را ببرد.

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های مدیران موفق، ایجاد فرهنگ اعتماد در سازمان است. هنگامی که کارکنان احساس کنند مدیران به توانایی‌های آنان باور دارند، مسئولیت‌پذیری، خلاقیت و بهره‌وری نیز افزایش می‌یابد. بسیاری از ناظران، همین فرهنگ اعتماد را از نقاط قوت مدیریت دکتر امیر اکبری دانسته و آن را عاملی مؤثر در افزایش همدلی و انسجام سازمانی ارزیابی می‌کنند.

بدون تردید، هر مدیری با چالش‌ها و محدودیت‌های متعددی روبه‌رو است؛ اما آنچه مدیران ماندگار را از دیگران متمایز می‌کند، نوع نگاه آنان به انسان‌ها و سرمایه‌های سازمان است. بر اساس گزارش‌ها و دیدگاه‌های مطرح‌شده، دکتر امیر اکبری با تکیه بر اعتماد به نیروهای بومی و جوان، الگویی از مدیریت مبتنی بر سرمایه انسانی را به نمایش گذاشته است؛ مدیریتی که توسعه سازمان را در کنار رشد کارکنان دنبال می‌کند.

در مجموع، اگر معیار موفقیت یک مدیر را میزان توجه به سرمایه انسانی، اعتماد به جوانان، حمایت از نیروهای بومی و ایجاد فرصت‌های رشد بدانیم، رویکرد منتسب به دکتر امیر اکبری در پتروشیمی جم از سوی بسیاری از ناظران، رویکردی قابل توجه و شایسته تقدیر ارزیابی شده است. استمرار چنین نگاهی می‌تواند ضمن تقویت سرمایه انسانی، زمینه‌ساز رشد پایدار، افزایش بهره‌وری و موفقیت‌های بلندمدت برای پتروشیمی جم و صنعت پتروشیمی کشور باشد.