نوای جنوب:روزنامه اطلاعات نوشت: مدیرعامل تراکتور با کنایه به قانون سربازی خواهان تغییر این قانون شد و گفت: «به‌عنوان نمونه، در برخی رشته‌ها مانند شطرنج، ورزشکارانی که موفق به کسب مدال می‌شوند، از معافیت‌های مربوط به سرباز قهرمان برخوردارند؛اما بازیکنانی نظیر بیرانوند که سه دوره در جام‌جهانی حضور داشته و برای فوتبال ایران افتخارآفرینی کرده‌اند، از این امکان برخوردار نیستند. معتقدم این موضوع نیازمند بازنگری در قوانین است و ما نیز پیگیری‌های خود را در این زمینه ادامه خواهیم داد. »

شکی نیست که حضور در تیم ملی فوتبال افتخار بزرگی است و بیرانوند هم به عنوان دروازه‌بان تیم ملی یکی از افتخارات ورزش است ولی این افتخار ملی محسوب نمی‌شود زیرا تعریف افتخار ملی خیلی فراتر از حضور در ترکیب تیم ملی فوتبال است.

اینکه فوتبال هوادار زیادی دارد دلیل نمی‌شود که در هر شرایطی ورزشکارش سرآمد دیگران باشد و افتخار ملی محسوب شود.

ظاهراً مدیر عامل باشگاه تراکتور از جایگاه واقعی فوتبال در جامعه آگاه نیست و تفکراتش متاثر از هیاهوی کاذب دنیای فوتبال است.

اگر یک فوتبالیست چند ماه فوتبال بازی نکند و فوتبال تعطیل شود، چه اتفاقی در جامعه می‌افتد؟ آیا در معیشت مردم و یا عملکرد دولت تغییری ایجاد می‌شود؟

ولی اگر سایر اقشار جامعه یکماه کار نکنند چه می‌شود؟ مثلاً اگر پاکبان‌های زحمتکش شهرداری یک ماه کار نکنند چه آسیبی به زندگی مردم و عملکرد دولت وارد می‌شود؟

فوتبال فقط یک سرگرمی است

نباید فراموش کنیم که فوتبال صرفا یک سرگرمی است و جایگاه واقعی آن حتی از ورزش همگانی هم پایین‌تر است، زیرا ورزش همگانی تاثیر مستقیم روی سلامت جامعه دارد ولی فوتبال حرفه‌ای خیر! آیا آقای حجت کریمی که گلایه دارد چرا قهرمانان سایر رشته‌های ورزشی مانند شطرنج از قانون سرباز قهرمان استفاده می‌کنند و از سربازی معاف می‌شوند ولی یک فوتبالیست نمی‌تواند از این قانون استفاده کند؟ این را هم در نظر می‌گیرد که قهرمانان سایر رشته‌ها فقط در صورت قهرمانی در مسابقات جهانی می‌توانند از این امتیاز استفاده کنند، نه صرفا به دلیل حضور در ترکیب تیم ملی و احتمالاً حذف در مرحله مقدماتی!

ضمن اینکه آنها حتی برای تمرین و حضور در اردوهای آمادگی، گاهی از جیب خود هزینه می‌کنند تا به مسابقات بین‌المللی اعزام شوند و قهرمانی به دست آورند ولی یک فوتبالیست ملی هر سال ده‌ها میلیارد تومان پول می‌گیرد تا در لیگ داخلی بازی کند بدون اینکه حتی در سطح آسیا موفق به کسب عنوان شود.

همزمان با برگزاری مسابقات جام‌جهانی و هیاهوی فوتبال، تیم ملی المپیاد ریاضی ایران با کسب چهار مدال طلا و دو مدال نقره، عنوان قهرمانی چهارمین دوره مسابقات بین‌المللی ریاضی چین را از آن خود کرد ولی این اتفاق مهم هیچ هیاهوی رسانه‌ای نداشت.

اینکه افکار عمومی بیشتر به دنبال اخبار فوتبال باشد و توجهی به این موفقیت بزرگ نکند طبیعی است ولی اینکه کسی در جایگاه مدیریت، بخواهد مانند افکار عمومی به مسائل نگاه کند، جای نگرانی دارد.