نوای جنوب:سیاست‌ گذاری در حوزه‌ی انرژی، امروز دیگر به تصمیم‌ گیری‌های صرفاً فنی محدود نمی‌ شود. آنچه در ظاهر به‌ عنوان قیمت‌ گذاری سوخت یا مصرف برق و گاز مطرح می‌ شود، در واقع به لایه‌ هایی از عدالت اجتماعی، امنیت ملی و توسعه‌ ی متوازن گره خورده است. در چنین فضایی، حضور افرادی که هم به پیچیدگی‌ های فنی این حوزه اشراف دارند و هم با واقعیت‌ های زیسته‌ ی مردم در مناطق انرژی‌ خیز آشنا هستند، ضرورتی انکار ناپذیر است.

دکتر موسی احمدی، رئیس کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی و نماینده‌ ی مردم جنوب استان بوشهر، از معدود چهره‌ هایی است که این دو ویژگی را توأمان در خود دارد. او نه‌ تنها با ساختارهای تولید و توزیع انرژی در کشور آشناست، بلکه سال‌ ها در دل مناطق تولیدکننده‌ ی انرژی زیسته و با مسائل آن‌ ها از نزدیک مواجه بوده است. همین شناخت عمیق، او را به یکی از منتقدان جدی طرح‌ هایی مانند سه نرخی شدن بنزین تبدیل کرده است؛ طرحی که به باور او، نه تنها کمکی به مهار قاچاق نمی‌ کند، بلکه به پیچیدگی بیشتر در نظام توزیع و افزایش نارضایتی عمومی منجر خواهد شد.

در برابر این رویکردهای پرهزینه و کم‌ ثمر، دکتر احمدی بر "مدیریت هوشمند مصرف انرژی" تأکید دارد،  رویکردی که به‌ جای تمرکز صرف بر قیمت‌ گذاری، بر اصلاح رفتار مصرفی، بهره‌ گیری از فناوری، و مشارکت مردم در مدیریت منابع استوار است. این نگاه، هم‌ راستا با تجربه‌ های موفق جهانی در حوزه‌ ی حکمرانی انرژی است و با واقعیت‌ های اقتصادی و اجتماعی کشور نیز همخوانی دارد.

در دوره‌ ی ریاست او بر کمیسیون انرژی، نشانه‌ های این رویکرد در عمل نیز دیده می‌شود. از بازنگری در الگوی مصرف ساختمان‌ های دولتی گرفته تا حذف سیستم‌ های پرمصرف گرمایشی در ساختمان کمیسیون و استفاده از نور طبیعی، همه نشان می‌ دهد که تغییر از درون ساختار آغاز شده است. این اقدامات، هرچند در ظاهر کوچک به‌ نظر برسند، اما حامل پیامی روشن به دستگاه‌ های اجرایی هستند: اصلاح، از رفتار ما آغاز می‌شود.

در کنار این اقدامات، دکتر احمدی با تأکید مداوم بر "عدالت انرژی"، در حال باز کردن فصلی تازه در سیاست‌ گذاری منطقه‌ ای است. او معتقد است که توسعه‌ ی زیرساخت‌ های انرژی در سواحل جنوبی کشور، نه یک امتیاز، بلکه یک ضرورت راهبردی است. اتصال اسکله‌ ها و روستاهای ساحلی به شبکه‌ی برق پایدار، حمایت از انرژی‌ های تجدیدپذیر در مناطق کم‌ برخوردار، و پیگیری تعرفه‌ های عادلانه برای مصرف‌ کنندگان واقعی، بخشی از این نگاه است.

آنچه دکتر احمدی را به چهره‌ ای متمایز در سیاست انرژی کشور بدل کرده، توانایی او در پیوند دادن مسائل فنی با دغدغه‌ های اجتماعی و امنیتی است. او انرژی را نه‌ فقط یک کالای اقتصادی، بلکه یک مؤلفه‌ ی بنیادین در حکمرانی ملی می‌ داند. در شرایطی که کشور با فشارهای داخلی و خارجی در حوزه‌ ی انرژی مواجه است، حضور چهره‌ هایی با چنین رویکردی، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت راهبردی است.

نویسنده: مسلم مهرگانی  

نویسنده و پژوهشگر حوزه‌ ی منابع انسانی و توسعه‌ ی منطقه‌ ای