نوای جنوب:
آیا تحریم‌های آمریکا لغو می‌شود
امروز هم نخبگان و هم عامه مردم با وسواس خاصی قضیه مذاکرات وین را دنبال می کنند.
رسانه های گروهی ایران و دیگر نقاط جهان نیز رویکردی کنجکاوانه به موضوع دارند.
طرفداران دولت سعی دارند افکار عمومی را طوری جهت دهند که گویا پس از ترامپ دیوانه حالا بایدن مهربان می‌خواهد جبران مافات کند و تحریم‌های ایران را بردارد و مهربانانه به چهار بعلاوه یک بپیوندد تا جمعشان جمع شود.
از سوی دیگر منتقدین واقعگرا نیز با ترسیم چهره کریه برجام سعی دارند مانع شوند تا کشور و نظام بار دیگر زیر پایش خالی شود وسر بخورد به چاه ویلی که برایش مهیا کرده‌اند.
اما دولت روحانی دو رویکرد به برجام دارد
این دولت که سرخورده از فریبی است که خورده است تلاش دارد در آخر عمر دولت با بهره‌مندی از حداقل امتیازاتی که به او می‌دهند از خیسی خجالت ناکامی‌های فراوان خود تنی بتکاند و چند روزی مانور موفقیت بدهد. هرچند این موفقیت اندک و موقتی باشد و اصلا برایشان مهم نیست که بعد از آن چه می‌شود.
رویکرد دوم دولت متاسفانه رویکرد انتخاباتی و جناحی است. هم اکنون هم دولت و هم اصلاح طلبان تحت فشار و پرس افکار عمومی قرار دارند به صورتی که محبوبیت و مقبولیت دولت روحانی و شخص روحانی و جناح حامی آن به حداقل خود رسیده است و با اطمینان می‌توان می‌توان گفت که ترمیم ناپذیر است اما این دولت و طرفدارانش چشم امید به احیای برجام بسته‌اند شاید ناجی آنها شود. تا جایی که تلاش فراوان دارند به دو قطبی طرفداران و مخالفان برجام دامن بزنند و جامعه را دوشقه کنند این ادعا را می‌توان آشکارا در بیانات اخیر روحانی دید
روحانی  «نمیتوانم بفهمم که چطور یک ایرانی از برداشتن تحریمها ناراحت باشد»
روحانی  «اگر بفهمم که طرف مقابل آماده اجرای مقررات است حتی یک لحظه هم برای برداشته تحریمها صبر نمی‌کنیم! ؟
حالا مخالفین هر چقدر زور و بلندگو داشته باشند
کسانیکه هم ناراحت هستند به ما ربطی ندارد»
شاه بیت نیت روحانی در این جمله شاهانه است
روحانی  «من رئیس جمهور هستم هر کاری دلم بخواهد میکنم؟!»
البته در کنار روحانی و اصلاح طلبان، آمریکا و اروپا نیز به شدت به دنبال این هستند که تا قبل از انتخابات به توافق با ایران برسند زیرا مطمئن هستند که دیگر گروهی بهتر از این دولت برای امتیاز دادن به آنها در ایران بر سر کار نخواهد آمد پس کمک به تثبیت وضع موجود برایشان مهم و استراتژیک است پس عجله روحانی و آمریکا و همسویی آنها کاملا قابل درک است.
روحانی، دولتش و حامیانش خوب می‌دانند که مردم ما اگر برجام را در صد لفافه زر بپیچند دیگر به آن اعتقادی ندارند چون شاهد بودند چگونه چرخهای سانتریفیوژ و کارخانه و زندگی مردم و طومار حیثیت کشور با برجام شان با هم در هم پیچیده شد و با صفهای طویل روزانه آن را با گوشت و پوست و استخوان خودلمس کرده‌اند .
جناب روحانی باید پاسخ دهد کجا رفت لغو بالمره همه تحریمها.
باید جواب دهد چرا باید به مذاکره مجدد با کشوری بپردازد که به گفته خودش مذاکره با او دیوانگی است.
آقای روحانی باید جواب دهد مگر آمریکا از برجام خارج شد مذاکره کرد که بازگشتش نیاز به مذاکره داشته باشد اگر می‌خواهد برگردد نیاز به مذاکره نیست فقط بازگشت به تعهدات نیاز است، همین.
جناب روحانی شما اگر اهداف آمریکا را نمی‌دانید که باورش سخت است.
واگر میدانید که می‌دانید مطمئن باشید که کشور خیلی مهمتر از امیال گروهی و جناحی است.
آقای روحانی آیا شرمنده نیستید که وعده چنان رونقی ایجاد کنم که.... حالا با برجامتان به نگذاشتیم قحطی شود تبدیل شده است.
ای کاش به خود میامدید و باور می‌کردید ایران پر است از امکانات انسانی، طبیعی و صنعتی و باید به دنبال مسائل مهمتر باشیم
رضی دربندی
ششم اردیبهشت 1400