نوای جنوب:ین رفتار غیر متمدنانه، تروریستی و خلاف قانون؛ خسارات بزرگی بر ملت ما وارد کرد؛ در حالی که هرگز سزاوار آن نبود.

حال که طرف یاغی به صخره ملت نستوه ایران برخورد کرده و دست از پا درازتر می کوشد به هر قیمتی مجددا خود را به برجام و اهرمهای فشاری که در آن تعبیه کرده است آویزان‌ شود؛کدام‌ عاقلی می پذیرد که رویکرد جدید امریکا با حسن نیت و برای حل مسئله است؛ نه بهره گیری مجدد از اهرم برجام‌ برای فشار روز افزون بر ملت ایران؟!

در چنین شرايطی سنجیده ترین رفتار‌، با رویکرد مزورانه این دولت سرکش و بی قانون چیست؟

آیا باز کردن شتابزده دربها و گشودن بی قید و شرط آغوش برجامی برای او، به معنی پهن کردن فرش قرمز و دادن علامت برای زیاده خواهی های بعدی او نیست؟!!
مگر نه اینکه گفته اند؛

اظهار عجز پیش ستمگر ز ابلهی است
اشک کباب باعث طغیان آتش است

آیا پاداش به ستمگر به معنی ستم به طرف مظلوم نیست؟

امریکاییها بابت خروج از برجام که بدعتی آشکار بود، یک ریال زیان نکردند و خسارتی متحمل نشدند، آنچه خسارت بود سهم ملت ما شد.

پس با نقل و نبات به استقبال او رفتن، و در نظر نگرفتن هیچ اقدام تنبیهی برای یاغی گریهای این کشور؛ جز تشویق او به زیاده خواهی و تکرار سیاستهای خصمانه اش، البته این بار درون برجام‌ و با لباس قانون و با اجماع جهانی علیه ما چیز دیگر نیست!!

امریکایی که در عمل ثابت کرد به قراردادی که امضا کرده عمل نمی کند و هرگاه میلش کشید آنرا پاره می‌کند و کنار می گذارد؛

آیا مصافحه و استقبال از او برای بازگشت بدون جریمه و هر گونه هزینه ای به برجام عاقلانه است؟!!

چرا مذاکره کنندگان‌ ما نباید اول تکلیف خسارتهای خروج از برجام را مشخص کنند و بعد بدنبال پیوند زدن این عضو بدخیم به برجام باشند؟!

چرا نباید او را از کرده خود پشیمان کنیم تا بار دیگر هوس بازی با منافع ملی ما به ذهن معیوبش خطور نکند؟

و اما نکته آخر؛

از کوزه همان برون‌ تراود که در اوست؛

طبعا امریکاییها اینگونه اند و برای اعمال روش قرون‌ وسطایی خود نیازی به رعایت عرف و قانون نمی بینند.

خب تکلیف ما چیست؟!

آیا باید بکوشیم آنگونه که از شنیده ها برداشت می شود، کم هزینه ترین و سهل ترین راه بازگشت امریکا به برجام را به آنها یاد بدهیم؟

قبول همزمانی بازگشت دو طرف به تعهدات برجامی به چه معنی است؟!!!!!

تجربه چند سال اخیر نشان داد که دستگاه دیپلماسی و کسانی که مذاکرات هسته ای را بصورت میدانی پیگیری می کنند، باید از هوشمندی و درایت بیشتری برای تشخیص ترفند های طرف مقابل برخوردار باشند. آنها باید ساده انگاری وخوشبینی را کنار گذارده‌، فریب لفاظی های طرف دروغگو و بدعهد مذاکره را نخورند.

بعلاوه لازم است تیم مذاکره کننده ایرانی اقتدار روحی و قاطعیت لازم برای دفاع تمام قد از حقوق ملت ایران در بزنگاهها را داشته باشند، تا خدایی ناکرده بار دیگر خسارات مشابهی به کشور و ملت ما وارد نشود.

در چنین شرايط نقش نظارتی و قاطعیت مجلس برای جلوگیری از لغزش دوباره، از اهمیت ویژه ای برخوردار است.