معابر عمومی، ساحل دریا، بازار، بانک‌ها و حتی مهدهای کودک همه روزه محل تردد و حضور همه شهروندان است اما با این وجودهیچ توجهی به این دو رسته صنفی نمی شود. همین موضوع باعث شده که فعالان این رسته های صنفی یا ورشکسته شوند و یا در شرف ورشکستگی باشند.

 

به نوشته روابط عمومی اتاق اصناف بوشهر، آنها می‌گویند تالاهای پذیرایی فقط سه ماه ازسال حال و روزمناسبی دارند و می‌‌توانند خوب کار کنند. سه ماه سال که عموما تعطیل هستند، سه ماه هم گرما یا سرما باعث برگزارنشدن مراسم می‌‌شود و سه چهار ماه دیگر هم تالارها مثل کارهای فصلی به تعداد بسیار اندکی مشتری دارند.

 

آنها تاکید می‌‌کنند: وقتی یک تالار دو ماه اسفند و فروردین تعطیل شود یعنی دو سال عقب می‌‌ماند، زیرا نوسازی، مرمت و ارتقاء کیفیت خدمات خود را در بخش ساختمانی و دکوراسیون داخلی در دی ماه و بهمن ماه انجام داده و چک‌هایی برای اسفندماه و یا فروردین ماه داده‌است.

 

یکی از تالارداران بوشهر می‌‌گوید: برای سال جدید بیش از دویست میلیون تومان صندلی و میز خریداری کردم اما الان چک اقلامی که خریده‌ام فرم خورده و هیچ‌کس حامی من نیست.

دیگری می‌‌گوید: چندین رسته شغلی به ما وابسته اند که تعطیلی کار ما روی درآمد و آینده آنها هم تاثیر گذاشته‌است. مشاغلی مثل اجاره لباس عروس، گل‌فروشی، فیلمبرداری و عکاسی، تشریفات، قنادی و دی جی عروسی‌ها کارشان به طور مستقیم به فعالیت تالارها وابسته است. در این شش ماه تعدادی از واحدهای عکاسی و قنادی بوشهر به دلیل تعطیلی تالارها تعطیل شده‌اند.

 

امید خراز در رابطه با وضعیت تالارهای شهر بوشهر می‌‌گوید: هر تالار شهر بوشهر فقط ماهانه 65 میلیون تومان حقوق و بیمه کارکنان خود می‌پردازد. از آنجا که این نیروها متخصص هستند و نمی توان به راحتی آنها را از دست داد در شرایط فعلی نه می‌‌توانیم آنها را اخراج کنیم و نه می‌‌توانیم حقوق شان را بپردازیم. 

 

وی می‌‌افزاید: در این مدت اکثر تالارها نه توانسته اند پول آب و برق خود را بپردازند و نه توانسته‌اند بدهی سنوات گذشته خود را بپردازند. این همه در حالی رخ می‌‌دهد که ادارات استان در این مدت پول آب و برق و گار ما را که هرماه حداقل هفت میلیون تومان است اخذ کرده‌اند و مهلتی به ما نداده‌اند.

 

محمد کللی دیگر تالاردار بوشهری می‌‌گوید: با ضررهایی که امسال متوجه تالارداران بوشهر شده‌است هر یک از تالارهای بوشهر باید حداقل دو سال کار کنند تا بتوانند بدهی‌های خود را بپردازند. 

 

وی ادامه می‌‌دهد: به این دلیل که بیعانه اخذ شده از مردم صرف پرداخت بدهی‌های تالار، حقوق پرسنل و سایر هزینه‌های جاری می‌‌شود تالارداران در شرایطی قرار دارند که نمی توانند مبالغ بیعانه را پس بدهند. این موضوع باعث عذاب وجدان ماشده‌ که نمی‌توانیم پول مردم رابرگردانیم.

 

خراز می‌گوید: مشاغلی مثل ظروف یک بار مصرف، میوه فروشی، قصابی و مرغ‌فروشی، عمده فروشان مواد غذایی و ادویه فروشان هم از تعطیلی تالارها آسیب جدی دیده اند.

 

یکی از تالارداران می‌گوید: دولت تالارها را تعطیل کرده و اصلا فراموش کرده که چنین شغلی در کشور هم وجود دارد اما مردم از جشن های خود نگذشته اند. به همین دلیل همه روزه در باغ ها و خانه باغ ها مراسم جشن برپاست. چندین بارهم به ما رجوع کرده ودرخواست کرده اند که در باغ ها برای شان جشن برگزار کنیم. وقتی با این مسایل روبرو می شویم درمانده می شویم که هدف دولت کنترل بیماری کرونا است و یا نابودی ما. چرا بر جشن های درون باغ ها نظارتی نمی شود؟ جرم ما چیست که می خواهیم قانونی کار کنیم؟