نوای جنوب:بی‌بی‌سی در گزارشی به نام "ویروس کرونا؛ چگونه کووید-19 عروسی‌های بزرگ هند را تغییر داد" به بررسی آداب و رسوم عروسی قبل و بعد از شیوع کرونا پرداخته است.

"نیتین آرورا" و "چایتالی پوری" همدیگر را 6 سال پیش در کالج دیدند و یک سال پیش شروع به قرار گذاشتن با هم کردند.

قرار بود آنها در اوایل ماه می (نیمه اول اردیبهشت) طی مراسمی پرهزینه با هم ازدواج کنند.

این جشن در ماه مارس(اواخر اسفند 98) با یک جشن نامزدی شروع شد. در این مراسم حدود 170 نفر شرکت کردند. مراسم در چمنزارهای یک باشگاه شیک در شهر "چندیگار" هند برگزار شد. این مکان با گل‌های سبز و سفید تزئین شد و چراغ‌های طلایی در همه جا را پر کرده بود.

"نیتین" و "چایتالی" در  مراسم عروسی خود در دوران کرونا 16 مهمان داشتند- مراسم عروسی آنها با 450 مهمان در دوران شیوع کرونا به هم خورد/ عکس: COPYRIGHT: SAHIL ARORA

"چایتالی" در این باره می‌گوید: این یک جشن معمول در ایالت پنجاب است. در این مراسم‌ سالن پر از نوشیدنی‌های الکلی و غذا بود و موسیقی با صدای بسیار بلند و دیوانه‌کننده در همه جا شنیده می‌شد. ما تمام شب را رقصیدیم و با رفتن دی‌جی (گروه موسیقی) مهمانی تمام شد.

این زوج قبل از شیوع کرونا قصد داشتند از روز دوم ماه می (13 اردیبهشت) و به مدت سه روز عروسی خود را در حومه شهر جشن بگیرند. آنها در این برنامه یک مهمانی قبل از ازدواج و چند جشن تشریفاتی و آئینی دیگر را با موسیقی، غذا و نوشیدنی برنامه‌ریزی کرده بودند.

در جشن عروسی اصلی، عروس و داماد 7 بار از روی آتش مقدس عبور می‌کردند. آنها در نهایت در حوالی غروب آفتاب به بالای یک تپه می‌رفتند تا در نور زیبای آن لحظه عکس‌های بی نظیری از روز عروسی خود بگیرند. تیم حرفه‌ای عکاسی نیز برای گرفتن عکس آنها را همراهی می‌کرد.

آنها 450 مهمان داشتند. از میان ده صفحه  لیست غذا 4 مدل غذای اصلی را انتخاب کردند. یک دی‌جی (گروه موسیقی) نیز برای ساعات پس از مهمانی (افتر پارتی) انتخاب شده بود.

دامن ابریشمی صورتی عروس و بلوز و شال هماهنگ شده آن با داماد به صورت سفارشی سنگ‌دوزی شده بودند.

اما پس از تاریخ 24 مارس (5 فروردین 99)، هند به دلیل شیوع ویروس کرونا، قوانین قرنطینه را اعلام کرد و از تعطیلی‌های گسترده در کشورش گفت.

این زوج نیز منتظر روزی شدند که محدودیت‌ها کاهش یابد تا بتوانند جشن عروسی خود را برگزار کنند.

عروس و داماد سرانجام در 15 آوریل (27 فروردین) تصمیم گرفتند که جشن عروسی خود را به ماه نوامبر (حوالی ماه آبان) موکول کنند.

اما به گفته خود آنها سرنوشت برنامه‌های دیگری برایشان در پیش گرفت.

ازدواج این زوج با 16 مهمان و یک کشیش برگزار شد.

"نیتین" از شهر چندیگار در این باره گفت: ساعت 1 ظهر روز یک می (12 اردیبهشت) یکی از دوستان پدرم به او گفت که می‌تواند کاری کند که آنها قوانین قرنطینه را برای سفر از چندیگار و رفتن به دهلی برای ازدواج با چایتالی در روز دوم می( یعنی همان تاریخ عروسی قبلی) دور بزنند.  

ساعات پر هیجانی بود. آنها در ساعت 5:30 دقیقه عصر تصمیم گرفتند این برنامه را عملیاتی کنند.

"چایتالی" گفت: آنها گفتند که عروسی برگزار خواهد شد. ما مجبور بودیم کشیشی پیدا کنیم که این مراسم را برگزار کند. کشیش منطقه در ابتدا به درخواست ما جواب مثبت داد. اما اندکی بعد گفت که به خاطر سلامتی فرزندانش در این مراسم شرکت نخواهد کرد. سرانجام در ساعت 7:30 دقیقه بعد از ظهر ما کشیش دیگری پیدا کردیم.

در ساعت 9:30 دقیقه روز بعد نیتین با پدر و مادر و برادرش به دهلی رسید. کشیش در ساعت 10:30 دقیقه به محل برگزاری مراسم آمد و عروسی ساعت 11 شروع شد.

چایتالی گفت: اتاق نشیمن ما به سالن عروسی تبدیل شد. من "ساری" (لباس سنتی زنان هند) ارغوانی مادرم را پوشیدم و جواهرات مادربزرگم را انداختم. عکاس ما برادر نیتین بود. ما غذای ساده و مختصری داشتیم.

این مراسم با شرکت 16 مهمان و یک کشیش انجام شد و بسیاری از اقوام و دوستان آنها از دیگر شهرهای هند از طریق برنامه "زوم" به آنها پیوستند.

نیتین از اینکه خانواده بزرگش مانند خاله‌ها، عموها و فرزندانشان در جشن عروسی آنها حضور نداشتند چندان هم خوشحال نیست. آنها قصد دارند در پایان سال و در صورت کاهش شیوع کووید -19 برنامه خود را داشته باشند اما چایتالی قدران طالع خود برای چنین اتفاقی است.

نیتین و چایتالی در یک اتاق نشیمن مراسم عروسی خود را جشن گرفتند/ عکس: COPYRIGHT: SAHIL ARORA

سه هفته بعد اتفاق مشابهی برای "سوکانیا ونکاتارامان" و "شانتو جاکو پل" اتفاق افتاد و آنها در پارکینگ غبارآلود در جنوب شهر "بنگلور" حلقه ازدواج رد و بدل کردند.

آنها دقایقی قبل از حضور در پارکینگ در یک محضر ازدواج حاضر شدند. مادر عروس و عموی داماد نیز شاهدان ازدواج آنها بودند.

امضای اسناد همواره بخشی از برنامه یک مراسم ازدواج در هند است. سوکانیا هندو و شانتو مسیحی است. ازدواج‌های بین مذاهب در هند باید ثبت شوند. اما تمام مراسم ازدواج بین مذاهب مختلف امضای چند کاغذ نیست.

شانتو می‌خواست تا در شهر "چنای" محل زندگی خانواده‌اش یک عروسی ساحلی بگیرد. او قصد داشت یک مهمانی گران و پرهزینه برگزار کند. سونکایا در یک تماس تلفنی از شهر بنگلور گفت: ما روی حضور 200 مهمان در مراسم عروسیمان حساب کردیم.

او افزود: من همیشه آرزو داشتم لباس عروس بپوشم. لباس حریر زرشکی برای مراسم‌های عروسی و موهایم را درست کنم و روی دستانم طرح حنا بکشم.

در نهایت او روی دستانش طرح حنا کشید و یک "ساری" سفید و طلایی به تن کرد که شانتو دو سال پیش به او هدیه کرده بود.

سوکانیا و شانتو حلقه‌های عروسی خود را در یک پارک غبارآلود در شهر جنوبی بنگلور دست هم کردند.

عموی داماد عکس گرفت و همسر او نیز از طریق برنامه "زوم" برخی از دوستان و آشنایان از هند، اسکاتلند، نروژ، امارات متحده عربی و آمریکا را به این جشن آورد.

سوکانیا با خنده می‌گوید: من بسیار راضی هستم. ایده عروسی ساده، شخصی و صمیمانه را بسیار دوست داشتم. اما همسر من پشیمان است و لیست زیادی برای مراسم عروسی داشت.

شانتو می‌گوید: این مهم‌ترین روز زندگی ما بود. من ایده‌های زیادی برای آن داشتم. من می‌خواستم جشن ما پر از موسیقی و رقص باشد. برای آن روز تمرین داشتیم. دوست داشتم تمام خانواده‌ و دوستانم در مراسم عروسی ما حاضر باشند.

او نیز هنوز رویای گرفتن یک جشن را در سر می‌پروراند.

وی افزود: زمانی خطر بیماری کمتر شود مهمانی‌هایی را در "چنای" و "بنگلور" خواهیم گرفت. ما برای ماه عسل به پاریس می‌رویم. از آنجا که عروسی ساحلی را از دست دادیم برای تعطیلات به جزایر موریس یا مالدیو خواهیم رفت.

"شانتو" و "سوکانیا" نیز برنامه یک عروسی ساحلی را چیده بودند اما در یک پارکینگ ازدواج کردند/عکس: SUKANYA VENKATARAMAN

"واندانا موهان" یکی از مشهورترین برنامه‌ریزان ازدواج در هند که مراسم عروسی زوج‌های معروف بالیوودی در کنار دریاچه "کومو" در ایتالیا را برگزار کرده در این باره می‌گوید: ازدواج‌های ماه "می" واقعا استثنا بودند.

او می‌گوید: من به همه مشتریانم توصیه کردم که مراسم عروسی خود را به ماه‌های آپریل و می سال آینده موکول کنند و همه آنها نیز با این موضوع موافقت کرده‌اند.

خانم "موهان" در این باره می‌گوید که درخواست‌های زیادی برای برگزاری مراسم ازدواج دریافت کرده است اما مشتریان خود را تشویق کرده که حداقل تا اوایل اکتبر دست نگه دارند. زیرا بیشتر این افراد بین 250 تا 300 نفر مهمان دارند. براساس قوانین کنونی تنها 50 مهمان می‌توانند در یک مراسم عروسی شرکت کنند.

او می‌گوید: عروسی زمان خوبی برای جشن گرفتن است. زمانی برای شادی فراوان. در این فرآیند نه تنها دو زوج بلکه تمامی اقوام آنها کنار هم جمع می‌شوند. او افزود که نمی‌تواند تصور کند که مراسم عروسی در هند جامعه‌ای را درگیر نکند.

"نوپور مهتا" سردبیر سابق مجله عروس در هند می‌گوید: هر کسی منتظر است تا واکسن کووید- 19 از راه برسد تا مراسم عروسی ادامه یابد.

او افزود: صنعت عروسی در هند با بیش از 10 میلیون ازدواج در سال، یکی از بزرگترین صنایع این حوزه در میان کشورهای جهان است. شرکت تحقیقاتی و مطالعاتی KPMG هند، بازار سالانه  ازدواج در این کشور را بیش از 50 میلیارد دلار برآورد کرده است.

اما تعطیلی‌ها به صنایع پوشاک و جواهرات آسیب شدیدی زده است. "مهتا" می‌گوید: این آسیب به زودی جبران خواهد شد زیرا عروسی بخش جدایی ناپذیری از فرهنگ هند است و برخلاف غرب زندگی مشترک بدون ازدواج در آن نادر است.

وی افزود: عروسی یکی از بزرگترین رویدادهای زندگی مردم هند است. ما تمام عمر خود را برای مراسم عروسی صبر می‌کنیم. برای برخی و در کوتاه مدت عروسی‌ها کوچک شده‌اند اما ما به زودی به عروسی‌های بزرگ و شیک خود باز می‌گردیم.