دیابت بیماری است که به واسطه قند خون بالا توصیف می‌شود. اگر به درستی کنترل نشود، این بیماری می‌تواند به عوارضی مانند بیماری قلبی، بیماری کلیوی و آسیب عصبی منجر شود.
درمان دیابت اغلب شامل مصرف داروها و تزریق انسولین می‌شود، اما بسیاری از مردم مصرف مواد غذایی که به کاهش قند خون کمک می‌کنند نیز را مد نظر قرار می‌دهند. یک نمونه دارچین است که به عنوان ادویه‌ای محبوب در شیرینی پزی و آشپزی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

دارچین فواید سلامت مختلفی را ارائه می‌کند که از آن جمله می‌توان به توانایی کاهش قند خون و کمک به مدیریت دیابت اشاره کرد.

دارچین چیست؟

دارچین ادویه‌ای معطر است که از گونه‌های مختلف از درختان دارچین (Cinnamomum) گرفته می‌شود. در شرایطی که ممکن است دارچین را به غذا یا صبحانه خود اضافه کنید، این ادویه هزاران سال است که در پزشکی سنتی و حفظ مواد غذایی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

برای به دست آوردن دارچین، پوست درونی درختان دارچین باید کنده شوند. سپس، پوست‌های تهیه شده خشک می‌شوند که موجب لوله‌ای شکل شدن پوست و شکل گیری چوب‌های دارچین می‌شود، که می‌تواند با پردازش بیشتر از آن‌ها پودر دارچین تهیه کرد.

انواع مختلفی از دارچین به فروش می‌رسند، اما به طور معمول در دو دسته مختلف طبقه بندی می‌شوند:

سیلان: به نام «دارچین واقعی» نیز شناخته می‌شود و گران قیمت‌ترین نوع دارچین است.

کاسیا: نمونه‌ای ارزان‌تر است و در اکثر محصولات غذایی حاوی دارچین یافت می‌شود.

در شرایطی که دارچین در قالب دو نوع به فروش می‌رسد، اما تفاوت‌های مهمی بین این دو وجود دارد که در ادامه این نوشتار به آن‌ها اشاره خواهد شد.

دارچین حاوی آنتی اکسیدان‌هایی است که فواید سلامت بسیاری را ارائه می‌کنند.

خواص درمانی دارچین

نگاهی سریع به ارزش تغذیه‌ای دارچین ممکن است به این باور منجر نشود که با یک ابرماده غذایی مواجه هستید. اما در شرایطی که دارچین از ویتامین‌ها یا مواد معدنی فراوان بهره نمی‌برد، حاوی مقدار زیادی از آنتی اکسیدان‌ها است که فواید سلامت این ماده غذایی را موجب می‌شوند.

در حقیقت، گروهی از دانشمندان محتوای آنتی اکسیدانی ۲۶ گیاه دارویی و ادویه مختلف را مورد مقایسه قرار داده و دریافتند که دارچین پس از سیر در جایگاه دوم از نظر بیشترین میزان آنتی اکسیدان‌ها قرار دارد. آنتی اکسیدان‌ها از این نظر مهم هستند که به بدن در کاهش استرس اکسیداتیو، نوعی آسیب به سلول‌ها که رادیکال‌های آزاد موجب آن می‌شوند، کمک می‌کنند.

استرس اکسیداتیو تقریبا در ابتلا به همه بیماری‌های مزمن از جمله دیابت نوع ۲ نقش دارد.

دارچین از انسولین تقلید می‌کند و حساسیت به انسولین را افزایش می‌دهد

افرادی که به بیماری دیابت مبتلا هستند، چه لوزالمعده قادر به تولید انسولین کافی نباشد یا سلول‌های به درستی به انسولین واکنش نشان ندهند، با سطوح بالای قند خون مواجه می‌شوند. دارچین ممکن است از طریق تقلید آثار انسولین و افزایش انتقال گلوکز به سلول‌ها به کاهش قند خون کمک کرده و با دیابت مقابله کند.

همچنین، دارچین از طریق افزایش حساسیت به انسولین، قند خون را کاهش می‌دهد، زیرا انسولین را در انتقال گلوکز به سلول‌ها کارآمدتر می‌کند.

نتایج یک مطالعه با حضور هفت شرکت کننده مرد افزایش فوری حساسیت به انسولین پس از مصرف دارچین را نشان داد و اثر آن برای ۱۲ ساعت دوام آورد. در مطالعه‌ای دیگر نیز هشت شرکت کننده مرد پس از دو هفته مصرف دارچین افزایش حساسیت به انسولین را نشان دادند.

دارچین قند خون ناشتا را کاهش می‌دهد و ممکن است هموگلوبین A ۱ c را کاهش دهد

چندین مطالعه کنترل شده نشان داده اند که دارچین در کاهش قند خون ناشتا عملکردی عالی دارد. در شرایطی که نقش دارچین در این زمینه روشن است، اما مطالعات صورت گرفته درباره اثر آن بر هموگلوبین A ۱ c نتایج متضادی را نشان داده اند.

برخی مطالعات کاهش چشمگیر در هموگلوبین A ۱ c را نشان داده اند، در شرایطی که برخی دیگر هیچ اثری را گزارش نکرده اند.

دارچین پس از وعده‌های غذایی قند خون را کاهش می‌دهد

با توجه به اندازه وعده غذایی و میزان کربوهیدارت موجود در آن، سطوح قند خون می‌تواند به طور قابل توجهی پس از صرف غذا افزایش یابند. این نوسان قند خون می‌تواند سطوح استرس اکسیداتیو و التهاب را افزایش دهد که می‌تواند به سلول‌های بدن آسیب وارد کرده و فرد را در معرض خطر ابتلا به بیماری‌های مزمن قرار دهد.

دارچین می‌تواند به کنترل این افزایش ناگهانی قند خون پس از وعده‌های غذایی کمک کند. به گفته برخی پژوهشگران، کند کردن روند تخلیه مواد غذایی از معده در این زمینه نقش دارد. همچنین، برخی مطالعات نشان داده اند توانایی دارچین در کاهش قند خون پس از وعده‌های غذایی از مسدود کردن آنزیم‌های گوارشی که کربوهیدارت‌ها را در روده کوچک تجزیه می‌کنند، ناشی می‌شود.

دارچین ممکن است خطر عوارض شایع دیابت را کاهش دهد

مصرف دارچین ممکن است خطر عوارض شایع دیابت را کاهش دهد. افراد مبتلا به دیابت نسبت به افراد سالم دو برابر بیشتر با خطر ابتلا به بیماری قلبی مواجه هستند. دارچین با محدود کردن عوامل خطر آفرین بیماری قلبی مانند سطوح بالای کلسترول بد و یا فشار خون بالا ممکن است به کاهش این خطر کمک کند.

افزون بر این، نقش دیابت به طور فزاینده در ابتلا به بیماری آلزایمر و دیگر بیماری‌های زوال عقل مورد توجه قرار گرفته و بسیاری از افراد در حال حاضر بیماری آلزایمر را به عنوان «دیابت نوع ۳» ارجاع می‌دهند.

مطالعات نشان داده اند که عصاره دارچین ممکن است توانایی دو پروتئین بتا آمیلوئید و تاو را در تشکیل پلاک‌ها و توده‌ها که به طور معمول با ابتلا به بیماری آلزایمر پیوند خورده اند، کاهش دهد. با این وجود، این پژوهش تنها به صورت آزمایشگاهی و حیوانی انجام شده و انجام مطالعات بیشتر روی انسان برای تایید این یافته‌ها نیاز است.

دارچین سیلان یا کاسیا: کدام بهتر است؟

دارچین به طور معمول در دو نوع مختلف گروه بندی می‌شود که شامل سیلان و کاسیا می‌شوند.

دارچین کاسیا می‌تواند از چند گونه مختلف درخت دارچین گرفته شود. به طور کلی گزینه‌ای ارزان است و در بیشتر محصولات غذایی و ادویه فروشی‌ها یافت می‌شود.

دارچین سیلان به طور ویژه از درخت Cinnamomum Verum تهیه می‌شود. به طور کلی گزینه‌ای گران قیمت‌تر و کمتر شایع نسبت به دارچین کاسیا است و مطالعات نیز نشان داده اند که دارچین سیلان از آنتی اکسیدان‌های بیشتری برخوردار است.

از آنجایی که دارچین سیلان از محتوای آنتی اکسیدانی بالاتر بهره می‌برد، این امکان وجود دارد که فواید سلامت بیشتری را ارائه کند.

نکاتی مهم در مصرف دارچین

دارچین کاسیا نسبت به نوع سیلان نه تنها از آنتی اکسیدان‌های کمتری برخوردار است، بلکه محتوای یک ماده بالقوه مضر به نام کومارین، یک ماده ارگانیک که در بسیاری از گیاهان یافت می‌شود، در آن بیشتر است.

چندین مطالعه که روی موش‌ها صورت گرفت، نشان داد، کومارین می‌تواند برای کبد سمی باشد و از این رو، نگرانی‌هایی درباره این که می‌تواند به کبد انسان نیز آسیب وارد کند، ابراز شده اند.

اداره ایمنی مواد غذایی اروپا دز قابل مصرف روزانه کومارین را ۰.۱ میلی گرم در هر کیلوگرم در نظر گرفته است. در صورت استفاده از دارچین کاسیا، این می‌تواند معادل مصرف نصف یک قاشق چایخوری (۲.۵ گرم) در روز برای فردی ۷۵ کیلوگرمی باشد.

دارچین کاسیا از سطوح کومارین بالا برخوردار است و از این رو، به راحتی ممکن است میزان بیش از حد توصیه شده از کومارین را مصرف کنید.

دارچین سیلان از میزان کومارین بسیار کمتر برخوردار است و در نتیجه، مصرف بیش از اندازه توصیه شده در صورت استفاده از این نوع دارچین دشوار خواهد بود.

افزون بر این، افراد مبتلا به دیابت که دارو یا انسولین استفاده می‌کنند باید نسبت به افزودن دارچین به روال روزانه خود دقت داشته باشند. افزودن دارچین مقدم بر روند درمان فعلی ممکن است بیمار را در معرض خطر سطوح پایین قند خون قرار دهد که به نام «هیپوگلیسمی» شناخته می‌شود.

هیپوگلیسمی به عنوان وضعیتی بالقوه کشنده در نظر گرفته می‌شود و پیش از مصرف دارچین به منظور مدیریت دیابت توصیه می‌شود با پزشک خود مشورت کنید.

در نهایت، کودکان، زنان باردار و افرادی که از سوابق پزشکی گسترده برخوردار هستند باید پیش از مصرف دارچین با پزشک خود مشورت کنند تا مشخص شود آیا فواید بر خطرات غالب است یا خیر.

  منبع: خبرگزاری صدا و سیما