نوای جنوب:در صنعت پتروشیمی، هر خبر نادرست فقط یک روایت رسانهای نیست؛ گاهی میتواند اعتبار یک مجموعه، آرامش هزاران نیروی متخصص و حتی روند اجرای یک پروژه بزرگ ملی را تحت تأثیر قرار دهد. از همین رو، مبارزه با فساد، رانت، باجخواهی رسانهای و انتشار اخبار جعلی باید به یک مطالبه جدی و عمومی تبدیل شود.
نوای جنوب:مطالبه عمومی برای صیانت از صنعت پتروشیمی؛ مبارزه جدی با فساد و برخورد با فیکنیوزهای باجگیر
در صنعت پتروشیمی، هر خبر نادرست فقط یک روایت رسانهای نیست؛ گاهی میتواند اعتبار یک مجموعه، آرامش هزاران نیروی متخصص و حتی روند اجرای یک پروژه بزرگ ملی را تحت تأثیر قرار دهد. از همین رو، مبارزه با فساد، رانت، باجخواهی رسانهای و انتشار اخبار جعلی باید به یک مطالبه جدی و عمومی تبدیل شود.
امروز بیش از هر زمان دیگری لازم است میان نقد سازنده و تخریب هدفمند، خبرنگاری حرفهای و خبرسازی، مطالبهگری و باجخواهی مرز روشنی وجود داشته باشد. رسانه باید چشم ناظر جامعه باشد، نه ابزاری برای فشار بر مدیران و مجموعههای اقتصادی.
اگر فرد یا رسانهای ادعایی درباره عملکرد یک مدیر یا شرکت پتروشیمی مطرح میکند، طبیعی است که این ادعا باید مستند، قابل بررسی و همراه با امکان پاسخگویی طرف مقابل باشد. هیچ مجموعهای از نقد کارشناسی و شفافیت گریزان نیست؛ اما انتشار ادعاهای اثباتنشده، تیترهای تحریکآمیز و روایتهای جهتدار، بدون ارائه اسناد معتبر، با مفهوم مطالبهگری حرفهای تفاوت دارد.
فیکنیوز علیه ستونهای صنعت
صنعت پتروشیمی یکی از مهمترین پایههای اقتصادی کشور است و مدیران، متخصصان و کارکنانی که در پروژههای این صنعت فعالیت میکنند، سرمایه انسانی و مدیریتی کشور محسوب میشوند. بنابراین، تخریب بیپایه و هدفمند افراد یا مجموعهها میتواند تبعاتی فراتر از یک اختلاف رسانهای داشته باشد.
در این میان، اگر ادعایی درباره فعالیت برخی افراد یا جریانهای رسانهای مبنی بر تلاش برای فشار، اخاذی یا دریافت امتیاز در ازای توقف انتشار مطالب مطرح باشد، این موضوع باید نه با جنجال، بلکه از مسیر قانونی و با تحقیق، مستندسازی و رسیدگی نهادهای ذیصلاح بررسی شود.
هیچ فرد یا رسانهای نباید خود را فراتر از قانون بداند؛ همانگونه که هیچ مدیر یا مجموعه اقتصادی نیز نباید خود را مصون از نقد و نظارت بداند.
مطالبهای روشن: سند، شفافیت و پاسخگویی
مطالبه عمومی امروز باید ساده و روشن باشد:
اگر فسادی وجود دارد، سند آن منتشر و از مسیر قانونی پیگیری شود؛ اگر تخلفی رخ داده، متخلف معرفی و با او برخورد شود؛ و اگر ادعایی بیاساس است، از انتشار و بازنشر آن جلوگیری شود.
این رویکرد میتواند فضای رسانهای صنعت پتروشیمی را از حاشیهسازی و تخریب دور کرده و به سمت شفافیت واقعی سوق دهد.
در این میان، نهادهای نظارتی و مسئولان ذیربط نیز وظیفه دارند در برابر هرگونه فساد واقعی، رانت، سوءاستفاده از قدرت و همچنین سوءاستفاده احتمالی از ابزار رسانه قاطعانه عمل کنند. مبارزه با فساد زمانی اثرگذار خواهد بود که بدون توجه به نام، جایگاه، وابستگی یا محل فعالیت افراد انجام شود.
صنعت نیازمند آرامش، نه تخریب
پتروشیمی با پروژههای بزرگ، سرمایهگذاریهای سنگین و هزاران نیروی متخصص، بیش از هر چیز به ثبات مدیریتی، آرامش سازمانی و تصمیمگیری کارشناسی نیاز دارد. نقد مسئولانه میتواند به اصلاح امور کمک کند، اما تخریب سازمانیافته و اخبار جعلی، در صورت اثبات، میتواند فضای سالم تصمیمگیری را مختل کند.
از همین رو، مطالبه جامعه باید مبارزه همزمان با دو پدیده باشد: فساد در ساختارهای اقتصادی و فساد در فرآیند اطلاعرسانی.
نه فساد اقتصادی باید پشت عنوان «مدیریت» پنهان شود و نه خبرسازی و فشار رسانهای باید پشت عنوان «خبرنگاری» مشروعیت پیدا کند.
مطالبهای فراتر از افراد
موضوع اصلی نباید دفاع از یک مدیر یا حمله به فردی دیگر باشد. مطالبه اصلی باید دفاع از سلامت صنعت پتروشیمی، حقوق کارکنان، سرمایههای ملی و حق جامعه برای دسترسی به اطلاعات دقیق و مستند باشد.
هر مدیری که عملکرد مطلوبی دارد باید با کارنامهاش قضاوت شود و هر مدیری که مرتکب تخلف شده نیز باید پاسخگو باشد. در مقابل، هر رسانهای که ادعایی مطرح میکند نیز باید مسئولیت حرفهای و قانونی سخنان خود را بپذیرد.
امروز صنعت پتروشیمی بیش از هیاهو به حقیقت، شفافیت، تخصص و مسئولیتپذیری نیاز دارد.
اگر قرار است با فساد مبارزه شود، این مبارزه باید واقعی، فراگیر و بدون استثنا باشد؛ و اگر قرار است از مدیران و متخصصان صنعت صیانت شود، بهترین راه، پنهان کردن نقدها نیست، بلکه شفافیت، ارائه اسناد، پاسخگویی و حاکمیت قانون است.
در نهایت، ستونهای صنعت را نه با شایعه و فیکنیوز میتوان ساخت و نه با تخریب میتوان حفظ کرد؛ ستونهای واقعی این صنعت را تخصص، کارآمدی، سلامت، تلاش کارکنان و مدیریت مسئولانه میسازند