نوای جنوب: ابتکار یک مدیر جوان در دل جزیره «مرجانی»؛«کمیل پورضیایی» در «خارگ» معدن «طلا» کشف کرد/ «گوگرد» پول ساخت «اتانول سنتزی» را جور کرد؟

«کمیل پورضیایی» درست روی نقطه‌ای دست گذاشت که بزرگ‌ترین پاشنه آشیل صنعت نفت ایران است، نبود نگاه استراتژیک در فرآیند تولید و توسعه! واقعیت تلخی است که در خلق برنامه‌های رنگارنگ خودکفا هستیم اما در نگاه استراتژیک فقیر!!

 پس از پایان جنگ ۱۲ روزه، یکی از مهم‌ترین و اقتصادی‌ترین پروژه‌های تعمیرات اساسی در پتروشیمی «خارگ» در کارخانه «گوگرد» این پتروشیمی‌ ریشه‌دار به وقوع پیوست و نتیجه این اورهال افزایش ظرفیت تولید «گوگرد» شد‌.

 هر چند سال‌های سال است که «گوگرد» در صنعت نفت ایران جدی گرفته نشده و تاکنون حتی یک پارک تکمیل زنجیره ارزش این محصول رنگ ساخت و راه‌اندازی به خود ندیده است اما به مدد جهش افسارگسیخته قیمت جهانی امروز بهای هر تن گوگرد فوب خلیج‌فارس به ۸۵۰ تا ۹۰۰ دلار افزایش یافته و این نرخ در قالب CFR بازار «چین» حتی تا تنی ۱۱۰۰ دلار هم قیمت‌گذاری شده است.

 همزمان با طلا شدن قیمت «گوگرد» در بازار جهانی، با انجام اورهال موفق کارخانه گوگرد پتروشیمی «خارگ»، ظرفیت تولید این محصول از ۱۰۰ به ۳۰۰ تن در روز افزایش یافته است.

 با یک حساب و کتاب ساده در صورت دریافت به طور متوسط روزانه ۱۰۰ میلیون فوت مکعب خوراک از سوی پتروشیمی «خارگ» توان‌ تولید روزانه ۲۵۰ تن «گوگرد» وجود دارد که با احتساب قیمت فوب خلیج‌فارس ماهانه ۴ میلیون دلار و سالانه بیش از ۵۰ میلیون دلار (با احتساب فقط افزایش تولید روزانه ۱۵۰ تنی پس از اورهال) درآمد و سود بیشتری روانه جیب سهامداران «خارگ» می‌شود.

 «کمیل پورضیایی» با نگاه استراتژیک و با یک اورهال به ظاهر ساده فقط از محل سود افزایش تولید «گوگرد» به راحتی می‌تواند بخشی از منابع ۲۵۰ میلیون دلاری ساخت «اتانول سنتزی»، طرح‌ جدید توسعه «خارگ» را تامین کند