
نوای جنوب:در ماههای اخیر، پدیدهای نگرانکننده در فضای رسانهای و مجازی کشور در حال گسترش است؛ جریانسازیهایی هدفمند از سوی افرادی خارج از مرزهای کشور که بدون ارائه اسناد معتبر، با طرح ادعاهای مبهم و تهدیدآمیز، تلاش میکنند اعتبار مدیران و بدنه تخصصی صنعت راهبردی پتروشیمی ایران را هدف قرار دهند

نوای جنوب:در ماههای اخیر، پدیدهای نگرانکننده در فضای رسانهای و مجازی کشور در حال گسترش است؛ جریانسازیهایی هدفمند از سوی افرادی خارج از مرزهای کشور که بدون ارائه اسناد معتبر، با طرح ادعاهای مبهم و تهدیدآمیز، تلاش میکنند اعتبار مدیران و بدنه تخصصی صنعت راهبردی پتروشیمی ایران را هدف قرار دهند. در این میان، بازخواهیهای منتسب به «فیدوس» نمونهای آشکار از بازی خطرناک با آبروی مدیران، متخصصان و سرمایه انسانی کشور است.
انتشار مطالبی بدون پشتوانه مستند، آن هم با ادبیاتی تحریکآمیز و تهدیدمحور، نه نقد دلسوزانه است و نه شفافسازی؛ بلکه مصداق بارز فیکنیوز و جنگ روانی علیه یکی از ستونهای اصلی اقتصاد ملی به شمار میرود. صنعت پتروشیمی ایران، صنعتی استراتژیک است که همواره آماج فشارهای خارجی بوده و طبیعی است که پروژه تخریب اعتماد عمومی نسبت به مدیران آن، همراستا با منافع بدخواهان کشور تعریف شود.
نقد، حق مسلم رسانهها و فعالان اجتماعی است، اما مرز روشنی میان نقد مستند و تخریب سازمانیافته وجود دارد. عبور آگاهانه از این مرز و بازی با حیثیت افراد، آن هم از پشت تریبونهای خارجنشین و بدون پاسخگویی حقوقی، زنگ خطری جدی برای امنیت روانی و رسانهای کشور است.
در چنین شرایطی، انتظار میرود نهادهای مسئول و سیستمهای امنیتی و نظارتی، با نگاهی دقیق و هوشمندانه، راهکارهای مؤثری برای مقابله با این جریان فیکنیوز طراحی و اجرا کنند؛ از رصد و شفافسازی گرفته تا روشنگری عمومی و برخورد قانونی با پروژههای تخریبی که اعتماد عمومی و منافع ملی را نشانه گرفتهاند.
سکوت در برابر دروغ، به معنای مشروعیتبخشی به آن است. امروز بیش از هر زمان دیگر، دفاع آگاهانه از حقیقت، مدیران متخصص و صنایع راهبردی کشور، یک ضرورت ملی است، نه یک انتخاب